เกรกอรี่
เมตตาเถอะ
ปล่อยข้าไป
เกรกอรี่ กลับมา!
เกรกอรี่
พลังข้าฟื้นคืน เมื่อจันทราสีเลือดผงาดฟ้า
อเวจีเปิดแล้ว
บุตรคนที่ 7 สงครามมหาเวทย์
Thai Subtitle Modified By tommypp
- อาจารย์เกรกอรี่อยู่มั้ย? - บางส่วน
อาจารย์ เกรกอรี่ ไม่ได้ยินเสียงระฆังเหรอ?
ในหูข้ามันเงียบงันตลอด
ในโบสถ์เก่าที่หมู่บ้าน มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุยังไม่เกิน 10 ขวบ
เธอโดน...บางอย่างเข้าสิง
ก็เห็นอยู่
ว่าตอนนี้ข้าไม่ได้ยุ่งเกี่ยว อะไรกับสรรพสิ่งเหนีอโลกแล้ว
ลุกขึ้นเถอะท่าน ดูเหมือนภาระกิจเรียกหาท่านแล้ว
กิจเดียวของข้าคีอนั่งอยู่นี่
และเป็นคำสัจที่ไม่คิดว่าผิด
รอยที่มือบอกว่าท่านเป็นอัศวิน อย่าให้เสียศักดิ์ศรี
เขาบอกท่านว่า คนบริสุทธิ์กำลังมีภัย
- ท่านกลับนิ่งเฉย - ตรงกันข้ามต่างหาก
ข้าน่ะพยายามสุดตัวที่จะไม่สน
- ข้าขอไว้เถอะ อย่าดีกว่าท่าน - อย่าห่วงไปเลย ไม่ถึงกับจะฆ่าแกงกันหรอก
แค่จะสั่งสอน
เติมเหล้า
ที่ขอน่ะคือชีวิตท่าน ไม่ใช่เขา
ที่ยากไม่ใช่การคว่ำไอ้หมอนี่ด้วยถ้วย
แต่มันยากตรงไม่ให้เหล้าหก
ขอบใจ
อ้าวเจ้าแบรดลีย์ ทำไมถึงไม่บอกข้าว่าระฆังดัง?
โปรดอภัยด้วยอาจารย์
เข้ามา ด่วนเลย
ขวานเสก
เงินพิษ
ศรยาว
ใช้ตาข่ายเงินด้วย
โปรดช่วยลูกข้าด้วย
ต้องล่ามโซ่ถึงจะเอาอยู่
- มีอาการนี้มานานแค่ไหน? - ตั้งแต่ค่ำคืนที่แล้ว
มานี่มา
เข้ามานี่
เจ้าควรจะสำเหนียก ตอนที่ทิ้งข้าลงไปในหลุม
ว่ามันไม่อาจจองจำข้าได้ตลอดกาล
เกรกอรี่
ถ้าเป็นเจ้าจิรงๆก็จงเผยกาย
พรากจากเด็กบริสุทธิ์มา!
ลูกแม่
แม่คะ เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
พระเจ้าคุ้มครอง
คิดถึงบ้างมั้ย?
คิดถึงสิ ใช่มั้ยล่ะ? อย่าพยายามเฉไฉ
ข้าเห็นลึกถึงวิญญาณเจ้า
โอ้ว...หนุ่มน้อย
- ของโปรดข้าเลย - หลับตาซะ
มามะ หนุ่มน้อย
อย่าไปยำเกรง พลังนางจะยิ่งเพิ่ม
วิลเลี่ยม!
เจ้ารู้อะไรมั้ย เกรกอรี่?
ข้าก็คิดถึงเจ้า
ลงมือ!
ยิงเลย!
ตาข่าย!
เยี่ยมมาก วิลเลี่ยม!
เราต้องร่วมแรงกัน!
รอให้แร่เงินออกฤทธิ์!
รู้สึกได้ มันเริ่มล้าแล้ว
เก่งมากวิลเลี่ยม
ออกไป!
อภัยด้วยอาจารย์
จงปล่อยตัวเขาเดี๋ยวนี้
ทำไมข้าจะต้องปล่อยด้วยล่ะ
อาจารย์เกรกอรี่
อย่าไปหวังความปราณี ใจเขาดำกว่าข้าซะอีก
อยู่กับข้านี่แหละ
- ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้! - ความมืดเข้าครอบงำ
- ข้าทนไม่ไหวแล้ว - ปล่อย ไม่งั้นข้าเผาจริงๆ
- อาจารย์เกรกอรี่ - อาจารย์เกรกอรี่
อาจารย์เกรกอรี่!
เวลาเพิ่มพูลพลังแก่ข้า อย่าหวังจะจองจำกันได้ง่ายๆ อีก
ลูกศิษย์ข้า 10 ปี สูญเปล่า
ข้าจะตามล่าล้างเจ้า มัลคิน!
ข้าจะตามล่าล้างเจ้า!
ทอม!
มีอะไรเทรด?
จริงๆ พี่ต้องไปเลี้ยงหมูนะตอนเนี้ย
เขวี้ยงไม่เคยโดนเลย
แต่ก็เฉียดใกล้ขึ้น
พี่ไม่ใช่พรานนะ ทอม
พี่ไม่จมปลักเลี้ยงหมู ไปตลอดชีวิตหรอกนะ
พี่จะไปจากที่นี่เทรด
ไม่นานพี่จะได้ไปจากนี่...
- ใจมันบอก - ทอม พี่สั่นอีกแล้ว
ตามแม่มาที
เร็ว!
แม่ พี่เขาเป็นอีกแล้ว
ทอม! ทอม!
รีบไปจับหมูเร็ว
ไม่อย่างนั้น พ่อจะตุ๋นเจ้ากินแทน
- ครับแม่ - ไป
สกุลเวิร์ดใช่มั้ย?
ใครถามไม่ทราบ?
ได้ข่าวมีบุตรชายคนที่ 7 ของบุตรชายคนที่ 7 อยู่ที่นี่
อย่าได้ปฏิเสธ เพราะรู้ว่ามีจริงๆ และข้าก็กำลังรีบ
แถมเริ่มหิวด้วย นิดๆ
ฝากชมกุ๊กที่นี่ด้วย
ยินดีคะ
มา...
คนไหนบุตรคนที่ 7 กันล่ะ
ชื่ออะไรล่ะไอ้หนู?
โทมัส เวิร์ด
เขาน่ะแรงดีนะ ทำงานในฟาร์มได้หลายอย่าง
อ้อ! เริ่มการขายแล้วสินะ
คนนี่ล่ะ ในนิมิตข้า
อันตรายไปมั้ย?
- เขาเป็นหมอผี - มันเป็นอาชีพสุจริต
แล้วศิษย์คนล่าสุด ก่อนหน้านี้ละ ต้องลงเอยยังไง?
- แล้วนี่จะมาเอาลูกข้าไปเนี้ยนะ? - ข้าต้องไปกับเขา
รูปร่างกะหร่องไปนิดนะ สำหรับบุตรคนที่ 7
กลัวใจ ทุกครั้งที่คิดถึงวันนี้
แต่ก็รู้มันต้องมาถึง
แปลว่าแม่เข้าใจ
แม่รู้จักลูกดีกว่าที่ลูกคิด ทอม
ใช้ปัญญา
ใช้สติ
จำเอาไว้ ทุกสิ่งที่ต้องใช้ มีอยู่ในตัวลูก
อย่ากลัวที่จะค้นหา
จี้ของแม่...ข้าไม่กล้ารับ
ห้อยไว้
อย่าได้ถอด
อย่าให้เขาเป็นอะไร!
โธ่เอ๊ยแม่คนดี ขอในสิ่งที่ยากจะรับปากได้
องค์ราชินี
- และแล้วพระองค์ก็นิวัฒน์ - ไอ้หมอผี มันทำอะไรกับเจ้า
มิใช่แค่ข้า โดนกันหมด
มอดไหม้ โหยหิว ต้องหลบลี้หนีภัย กบดาน
ไอ้หมอผีหาได้ปราณีไม่
ข้าให้สาย แอบตามมัน
ไม่ต้องกลัวเจ้าเกรกอรี่ อีกต่อไปแล้ว โฉมงามผู้ติดตามข้า ราวพี่น้อง
ขอบพระทัย ฝ่าบาท
หลบไป!
หลีกทาง!
เจ้าจะสู้ปีศาจได้ยังไง ถ้าเกิดเป็นโรคเท้าเปื่อย ขึ้นมาซะก่อน
เอ้า
เอาไปปะรองเท้า ให้มันดีซะด้วย
ส่วนข้าจะไป เตรียมเสบียง
- เสบียงเหรอ? - น้ำมนต์
เอาไว้ป้องปัด เหล่าวิญญาณร้าย
น้ำเมามากกว่ามั้ง?
เผื่อว่าข้าลืม หาน้ำมันพืช, เกลือ, แป้ง กับเบค่อนมาด้วย
ชักอยากเกิดเป็น ลูกคนที่ 6 ซะแล้วสิ
เดี๋ยว!
ถ้านี่แม่มด เดี๋ยวข้าจัดการให้
แกเป็นใคร?
ข้าเป็นศิษย์ของอาจารย์ เกรกอรี่
เรื่องจริง เห็นพ่อหมอ เข้าไปในร้านเหล้า เมื่อกี้
ในมุมมองผู้เชี่ยวชาญเยี่ยงข้า
นางอันตรายอย่างยิ่ง
- จะให้ตามอาจารย์เจ้ามั้ย? - ไม่ต้อง เดี๋ยวข้าจะพานางไปกำจัดเอง
ขอเกลือ กับน้ำมันพืช!
ไปหามา
อ้อ! เบค่อนด้วย เป็นค่าบริการ
จะทำยังไงกับข้าล่ะ พ่อศิษย์เอก?
ยังคิดไม่ตก
- หรือไม่เชื่อ ข้าเป็นแม่มด? - ยังไงก็ไม่เหมือน
คิดว่าตัวเอง จะเป็นหมอผีได้จริงเหรอ?
นั่นล่ะเป้าหมาย
ดูเจ้าอ่อนโยนเกิน
ลูกศิษย์คนอื่นๆ ของเขา ถูกฆ่าตายเรียบ รู้ใช่มั้ย?
เจ้าชื่ออะไร?
- ทอม เจ้าล่ะ? - ไว้คราวหน้าจะบอกนะ
เดี๋ยว!
- คราวหน้าเหรอ? - ข้าน่ะดูดวงเก่ง
เจอกันอีกแน่ แค่อย่าบอกอาจารย์ของเจ้าเรื่องข้า
ทำไมล่ะ?
ลับๆ สิ น่าลุ้น
- หลับตาซะ - ทำไมล่ะ?
น่า แค่หลับตา
ท่านแม่
ใช่ แม่เอง
- เป็นไปได้ยังไงหน้าท่าน... - นี่ลูกสาวเจ้าเหรอ?
จงรักภักดีรึเปล่า, เหมือนแม่เจ้ามั้ย?
นี่สินะ สายที่เจ้าส่งไปตาม เกรกอรี่
รองเท้าเจ้าเริ่ดแท้
มีพ่อเป็นมนุษย์
ลิซซี่ เงียบแต่ฟาดเรียบ
หยิบเค้กโลหิตไปกินสิ สาวน้อย ช่วยเสริมพลัง
ไม่นานพระจันทร์เลือด จะเต็มดวง
ยิ่งมันเปล่งแสง พลังเรายิ่งกล้าแกร่ง ต้องประกาศรวมพล
ภูผาเพนเดิลพร้อมต้อนรับ เหล่าพ้องน้องพี่
ราชินีคืนวัง
อย่ามัวยืดยาด เจ้าเวิร์ด
นี่มันป่าอะไร?
เอ่ยเอื้อนกับข้า จงเรียกข้าอาจารย์เกรกอรี่
งั้นก็...อาจารย์เกรกอรี่ ถ้าข้าเป็นศิษย์คนใหม่
- แล้วศิษย์คนเก่าล่ะ? - ถามไม่ถูก
ถามไม่ดี คำตอบก็ดับ
สรุปคือตาย
นั่นมันแค่กากภูต อมนุษย์ระดับ 6
ป่าแถวนี้มันมีผีเยอะ
ถ้าไม่ทำมันยั้ว มันก็ไม่ยุ่ง
ว่าแต่รู้มั้ย จริงๆ แล้ว หมอผีมีหน้าที่อะไร?
ไล่ฆ่าพวกอมนุษย์ทั้งหลาย
คำตอบเจ้า ช่วยให้ข้าใจชื้นซะไม่มี
เราแค่รับมือกับอมนุษย์
บางพวกไม่ร้ายมาก แบบกากภูต
ส่วนที่ร้ายสุดอย่างพวกแม่มด ต้องจับขัง หรือไม่ก็ฆ่า
ศิษย์คนก่อนของข้า จะจดเอาไว้หมดทุกอย่าง
เหรอ รอดมั้ยล่ะ
เออๆ ..คือหมายถึงเขาอาจจะทำถูก ไม่ทุกอย่างแต่...
วิลเลี่ยม แบรดลีย์ เป็นศิษย์ที่เก่งที่สุด ที่ข้าเคยฝึกมา
แต่เขาตายด้วยน้ำมือของ มาเธอร์มัลคิน
ราชินีแม่มดเหรอ? นึกว่าเป็นแค่ตำนาน
ตอนนี้เจ้าอยู่ในโลกที่ ตำนานและฝันร้ายทั้งหลาย เป็นความจริง
มัลคิน ยังไม่ตาย
เราจะบุกป้อมปราการ ในเขาเพนเดิล รังกบดานของนาง
เจ้าเวิร์ด
อ้าว! เจ้าเวิร์ด
เจ้าเวิร์ด
อยู่ๆ ก็วูบ
ชีวิตเจ้า มันต้องอาถรรพ์ เล่ามาสิ?
บางที...
ข้าเห็นนิมิต
เหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้น
อาจจะเป็นประโยชน์
ไม่ได้หมายถึง การวูบไปนะ แต่นิมิตน่ะ ไม่แน่
- ตัวอะไรน่ะ? - ใครต่างหากล่ะ
เจ้านี่คือทัสค์ หน้าผีแต่ภักดีนาย
เหตุการณ์ที่เจ้าเห็นในนิมิต
เจ้าเปลี่ยนได้ หรือว่ามันตายตัวล่ะ?
เออ.. ไม่รู้ข้าไม่รู้ ยังไม่เคยลอง
ถ้าไปถูกทาง อาถรรพ์ก็แปรเป็นพรสวรรค์ได้
เหล่าม้าคู่ใจ กลับมาอย่างที่คาดเอาไว้
เอาใจหน่อย
- ที่นี่ที่ไหน? - บ้านแสนรัก
เหลือเชื่อชะมัดเลย
เราต้องติดเขี้ยวเล็บ เพื่อจะตะลุยหุบเขาเพนเดิล
มาสิเจ้าเวิร์ด
กลุ่มฟาร์คอน
ภาคีแห่งอัศวิน ผู้อุทิศตนแด่การสู้รบกับพลังมืด
และถ่ายทอดทักษะ ส่งต่อสู่บุตรคนที่ 7 ของบุตรคนที่ 7 ของคนอื่นๆ ต่อไป
นี่ ตรงนี้บอกว่า พวกท่านมีเป็นพันๆ
ภาพผืนนั้น มีมาตั้งแต่โบราณแล้ว
ทุกคนตาย ไม่ก็กลายเป็นฝ่ายมาร
เผชิญกับด้านมีด เสี่ยงกับการถูกครอบงำ
สรุป เหลือแค่ท่านคนเดียวเหรอ?
เหลือแค่ท่านคนเดียวใช่มั้ย อาจารย์เกรกอรี่
ขอบใจ ที่ตอกย้ำความจริง
- แล้วเป็นศิษย์ ต้องฝึกนานแค่ไหนกันล่ะ? - 10 ปี
สำหรับศิษย์ข้าคนก่อน
แต่กับเจ้า ให้ไม่เกิน 7 วัน
- ทำไมสั้นจัง? - เพราะยามนั้นพระจันทร์สีเลือดจะเต็มดวง
100 ปีจะมีครั้งนึง
ครั้งก่อน เกิดสงครามตามมาหลายปี
ทัพแม่มดถล่มทุกเมือง โลกยังไม่ทันฟื้นตัว
ต้องกำหลาบมาเธอร์มัลคินให้ได้ ก่อนจันทร์สีเลือดจะลับฟ้า
- แล้วเราจะไปสู้... - พอ! ไม่ให้ถามแล้ว
ยามรุ่งเดินทาง อยู่แต่ในห้องของเจ้า
อาจารย์เกรกอรี่ ถ้าอยากให้ข้าเรียน ท่านก็ต้องอธิบาย
ไม่ทันแล้ว ต้องไปถึงหุบเขาเพนเดิล ก่อนที่มัลคิลจะรวมทัพสำเร็จ
งานนี้มีฆ่ายกรัง
อีพวกแม่มด
ช่วยด้วย
ช่วยที
ข้าสั่งแล้วว่าให้เจ้าอยู่แต่ในห้อง
เมื่อกี้น่ะ บททดสอบแรก เจ้าเวิร์ด สอบตกอย่างไม่น่าแปลกใจ
บททดสอบ 2
ไม้เท้าโรแวง สร้างโดยอัศวินฟาร์คอนคนแรก
สุดยอดไม้เท้าออกศึก
ควบคุมมันได้ ก็คุมอาวุธได้ทุกอย่าง
มีดีก็แสดงมา
ค่าตัวเจ้า ไม่ใช่ถูกๆ หรือพ่อเจ้าหลอกขายเจ้า ให้กับข้า
เจ้าใช่บุตรคนที่ 7 ของบุตรคนที่ 7 มั้ย?
เจ้าควรจะแข็งแกร่ง กว่าชายทั่วไป 7 เท่า
แม่ของเจ้า ไม่เห็นดิ้นรนเท่าไรเลย เพื่อรั้งเจ้าเอาไว้ ว่ามั้ย?
ช่างไร้น้ำยา
เวลาฝึกไม่พอ ตายแน่ใน 7 วัน
แม่นใช้ได้
ข้าเล็งที่หัวท่านต่างหาก
แต่พลาด
สอนข้าสิ
ได้โปรด
การหวนคืนอีกครั้ง ของจันทร์สีเลือด และมัลคิน
จะทำให้เหล่าอมนุษย์ ปรากฎตัวบ่อยขึ้น
พลังกล้าแกร่งขึ้น
นี่เหล่านายกองของนาง
นี่เจ้าราดู คุมทัพพลล่าสังหาร
ขว้างมีดได้
เอาสิ
เกลือกับแร่เหล็ก ของสำคัญ
เกลือแสบร้อน ส่วนเหล็กจะทำให้พลังอมนุษย์ถดถอย
ทิงเจอร์ทองแดง ไว้ใส่แผลสด
แร่เงินพิษ สาดไล่แม่มด
ถุงอัณฑะมาร ไว้แก้อารมณ์เปลี่ยว ตามมา
- อย่าสับสนระหว่างผีปาหินกับผีเชือดควาย - มันต่างกันตรงไหน?
ผีปาหินจะปาหิน ส่วนผีเชือดควาย ก็จะเชือดควาย
ชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว
โบเบน็อก เกราะกันมนต์ดำ
- กลิ่นฉุนจะอ๊วก ไว้แก้อะไร? - โรคปอดแหก
ซาริคิน แม่มดในร่างเสือดาว
วิราฮาดรา ราชันย์ดาบมาร
นับถือในความ เสมอต้นเสมอปลายจริงๆ เลย
ในมารทั้งหมด มัลคินแกร่งกล้าที่สุด
เป็นราชินี
รู้มั้ย ข้าเคยเห็นมาเธอร์มัลคิน ในนิมิต
จะปราบนาง เกลือกับแร่เหล็กเอาไม่อยู่หรอก
เรื่องของมัลคิน ปล่อยข้า
ศึกษาตำราต่อไป
องค์ราชินี!
บรรณาการ แด่วาระที่ท่านหวนคืน
สุดยอดเหล่ามือสังหาร
ราดูช่างเอาใจจริงๆ
แต่เก็บบรรณาการไว้เถอะ เจ้าต้องใช้มากกว่าข้า
พระองค์ลืมหรือไร?
หมอผีมากมาย มาตายที่ภูเขานี้ เพราะคิดว่า จะฆ่าข้าได้
เมื่อจันทร์สีเลือดเต็มดวง ก็จะถึงคิว เกรกอรี่
เจ้าแอบมองข้าเหรอ?
อย่าได้บังอาจ แอบมองข้า
นี่เหรอ ยอดมือสังหาร?
เจ้าเก็บไว้ใช้เถอะ
ท่านแม่
นางอันตรายมาก
นางเป็นพี่ของแม่
นางรักษาแม่ อลิซ
จันทร์เลือดเต็มดวงเมื่อใด นางจะได้ครอบครองปฐพี
และเราจะยืนอยู่เคียงข้างนาง
ไม่ต้องลี้หนีมนุษย์ ไม่ต้องกลัวมันอีก
ใช่
กลัวแต่นางผู้เดียว
แม่จะไม่ให้นาง ทำอะไรลูก
ไปได้แล้ว จับตาเจ้าหมอผีเอาไว้
มาทำอะไรล่ะเนี้ย?
เล่นน้ำ กลางแสงจันทร์
หันไปก่อน
คืออะไร?
ว่ากันว่า เมื่อแม่มดได้สัมผัสแรก ใต้แสงจันทร์
กับผู้ชายที่ได้ผูกพันธ์เคียงข้างเธอ
จะเกิดประกายสีฟ้า
เจ้าเป็นแม่มดจริงๆ
พ่อข้าเป็นคนพเนจร ส่วนแม่ข้าเป็นแม่มด
ฉนั้นข้าก็เลย ต้องเป็นแม่มด
เพราะเหลือแต่แม่
พวกแม่มดน่ะ ไม่ได้ร้ายทุกตน เหมือนที่อาจารย์เจ้าสอนหรอกนะ
บ้างก็นิสัยดี
บ้างก็ร้าย
ส่วนที่เหลือ ก็ยังไม่รู้ตัวเอง
เจ้าล่ะ พวกไหน?
เดินทางไปไหนเหรอ
เขาเพนเดิล
ทำไมอยากเป็นอย่างอาจารย์
เขาทั้งทำไม่ดีกับเจ้า ทั้งตราหน้าว่าแม่มด เป็นภัยร้าย
นี่ตามสอดแนมเราเหรอ?
ใช่
ให้ใคร?
ให้กับผู้ที่ตราหน้าว่า มนุษย์เป็นภัยร้าย
นั่นตัวอะไรน่ะ?
นั่นน่ะคือ ทัสค์
ฟังดูเหมือนเขากำลังฝันร้าย
เป็นอสูรยังฝันร้าย ถึงอะไรได้อีก
ก็คงจะมนุษย์มั้ง
ได้จดบันทึกเนื้อหาที่สอนไป อย่างที่ข้าเคยแนะบ้างมั้ย?
- ข้าจำเนื้อหาเก่งอยู่แล้วล่ะ - จำได้เหรอ?
งั้นบอกสิ ผีกับกากภูตต่างกันตรงไหน
ผีคีอวิญญาณทั้งดวง กากภูตคคือเศษซากวิญญาณ ที่ไปเกิดแล้ว
ถูกต้อง
ทัสค์!
จะยิงกระต่ายก็หัดเล็งด้วย
- เสียงอะไร? - ระฆัง
มีคนเรียกตัวข้า
ทัสค์ หลบไปก่อนดีที่สุด
- ท่านเกรกอรี่ ใช่มั้ย? - ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครอยากรู้
ขออัญเชิญตัวท่าน
ท่านผู้ไต่สวนนั้น ให้ข้ามารับตัวท่านไป เดี๋ยวนี้
งานนี้เสียเวลา 2 วันแน่ๆ
ถ้าไม่ใช่อะไรที่ร้ายกว่าบล็อคการ์ด เราจะชิ่งทันที
- อะไรคือบล็อคการ์ด? - อย่ารู้เลยจะดีกว่า
ปีศาจจับจ้องเรา คราวนี้คงตายเยอะ
สัญญาณของผีร้าย กระจายไปทั่ว
ล่าสุดจับไอ้ตัวนี้ได้ ไม่เหมือนสิ่งใดที่เคยเผชิญ
พระยังไม่กล้าเข้าใกล้
เลยคิดว่าท่านอาจจะ คุ้มครองได้ดีกว่า
ปลื้มนะที่ชม แต่ปลื้มทองมากกว่า
- มันเบาไปหน่อยนะ - ที่เหลือจะจ่ายให้ หลังจากงานเสร็จสิ้น
ที่แท้ก็...
นายกองผู้กระหายเลือดที่สุด ของมัลคิน
ผู้ฆ่าหมอผีได้มากกว่า ทุกนายกองรวมกัน
มันชื่อว่าอุรัค
เราต้องใช้ทหาร 3 กอง ถึงจะเอาเจ้านี่อยู่
- มีแต่ข้าที่รอดมาได้ - เราลุยเอง
ผนึกประตู
ขอสู้ตัวต่อตัว
- ทำไม? - กิติศักดิ์นักสู้
ที่สำคัญกว่า ข้าไม่ชอบแบ่งรางวัลกับใคร
เลือกหากินผิดอาชีพแล้วล่ะไอ้หนุ่มน้อย
กรงมัน! เกาะกรงมันเอาไว้!
โดด!
ผงเงินพิษ
งานเรายังไม่เสร็จ น้ำมัน!
เราต้องปลิดชีพให้มันตายสนิท
เทเลย คูเบอร์
เผาเลย
ไม่ต้องควักหัวใจของมันมากิน
ข้าทำไม่ลง
ข้าไม่ได้เหมือนท่าน
ก็แค่ยัง
อีกหน่อยก็ต้องเหมือน
ไป หลบไป
ข้าน่ะฝึกฝนเจ้า ให้ฆ่าพวกแม่มด
ถ้าเจ้าทำไม่ได้ ก็ไร้ประโยชน์ต่อข้า
เออเอาเลย จะยั้วก็เชิญเลย
หยุด!
- ราชินี - ซาริคิน
วิราฮาดรา ราชันย์ดาบมาร
สตริกซ์ จอมเวทย์ผู้กล้าของข้า
เยี่ยม! มาครบกันหมดแล้วยกเว้นอุรัค
มัวไปอยู่ไหน?
อาจารย์เจ้าล่ะ?
มีอะไร?
ข้าทำอย่างอาจารย์ไม่ได้
ดี
ยังไง?
ทำสิ่งที่ไม่ดีไม่ได้ ก็คือดี
ไม่ง่ายอย่างงั้นหรอก
ข้าดูตำราเวทย์มนต์เก่าๆ เรื่องประกายสีฟ้า
บางครั้งก็เกิดขึ้นเพราะบุพเพ
แต่บางครั้ง มันก็แค่ แค่เป็นฝุ่นที่นิ้วมือแม่มด
แปลว่ามันไม่มีความหมายเหรอ?
อาจารย์ของเจ้าก็เคยรักกับแม่มด
- อะไร - สมัยยังหนุ่มๆ
- ทุกคนมีความรัก - แล้วของเจ้าล่ะ?
หลับตาลง
หลับตาสิ
ข้าอยากอยู่อย่างนี้ตลอดไป
หมอผีสอบตก กับแม่มดพันทาง
จะทำอะไรกิน?
นี่ แม่เคยสอนวิชาขโมยของ
- มุ่งมั่นฝึกซักหน่อย ก็เก่งได้ - เก่งอยู่แล้วมั้ง
อย่ามาขำนะ
แล้วจะให้ข้าทำอะไร?
ข้าจะพาเจ้าไปจากนี่
ไปที่ปลอดภัย ที่...
ปลอดเรื่องแม่มดกับมนุษย์
ฟังดูวิเศษมาก
แต่ไม่มีหรอก ที่แบบนั้นน่ะ
ข้าต้องกลับไปช่วยอาจารย์
ข้าไม่อยากจากไปเลย
เราหนีชะตาไม่พ้นหรอก
ข้าก็เคยเป็นวัยคะนอง
ไม่เชื่อฟังใคร เคยหยิ่งผยองเหมือนเจ้า
ซ้ำยังเคยรักกับแม่มด
ใช่ มัลคิน
เมื่อก่อนนางไม่ได้ร้ายมาก
แต่ถูกความกลัว และความเกลียดหล่อหลอม
จนกลายเป็นแม่มด ตามมโนคติ เหี้ยมเกรียม
เมื่อนาง รับรู้ว่าข้าได้แต่งงาน
ก็ไม่อาจทนเห็น ความสุขของข้าได้
นางจึง สังหารภรรยาข้าอย่างเลือดเย็น
ข้าจับนางได้
ด้วยกลอุบายว่ายังรักนางอยู่
ข้ามีโอกาสที่จะได้ปลิดชีพนาง แต่ว่ากลับใจอ่อนปราณี
ได้แค่หรอก นำนางไปขังลืมในหลุมลึกใต้ภิภพ
คิดว่ามันจะจองจำนางได้ตลอดกาล
แต่ว่าข้าคิดผิด
วันนี้ ทุกชีวิตที่นางกลับมาฆ่า จึงเป็นเหมือนบาปของข้า
เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จัก กับภรรยาข้า เจ้าเวร์ด
นี่คือรีเบคก้า
มัน..คีอเหตุผลที่ข้าต้องบีบให้เจ้าเหี้ยม
อย่าได้ผิดซ้ำย้ำรอยของข้าอีกล่ะ
หากเจอแม่มด จงฆ่าซะ
ลูกสาวข้าเห็นพวกมัน มุ่งหน้าเข้ามาใกล้แล้ว
อยากจัดการยังไงก็เชิญเลย กับเจ้าเด็กหนุ่มคนนั้น
แต่กับเกรกอรี่ข้าขอ
ตัวเป็นๆ
พ้นป่านี่ไป ก็เขาเพนเดิล เหลืออีก 3 วัน
ทัสค์!
พึ่งพาได้ ไม่เคยหายหัว
- นั่นมันตัวอะไรน่ะ? - ยักษ์บล็อคการ์ด
อสูรใต้โลก ฉุนเฉียวเกรียวกราด ตาบอดสนิท
- แล้วเราต้องสู้ยังไง? - ไม่ต้องสู้ต้องหนี!
ทัสค์หนี!
ตามมา
- ไหนว่าบล็อคการ์ดตาบอดสนิทไงล่ะ - ประสาทรับกลิ่นของมัน ระดับเทพเลย
โดด
พอดีโดนยักษ์บล็อคการ์ดข้างบนไล่มา
เป็นพระคุณ
ไม่ต้องห่วง ปลอดภัยแล้วล่ะ
บล็อคการ์ดมันไม่ถูกกับน้ำ
เจ้าเวิร์ด!
ดูจากข้อมูลบล็อคการ์ด ข้าขอลดระดับ ความน่าเชื่อถือของท่าน
เจ้าเวิร์ด!
เจ้าไม่มีสิทธ์ จะคิดเรื่องเจ้ากับอลิซ
อาจารย์เจ้าคิดจะล่าเรา จับเผา ควักหัวใจกิน
ลองชิมหัวใจของตัวเอง ก่อนมั้ยล่ะ?
พลอยเม็ดนั้น มันเป็นของราชินีข้า
เจ้าได้มายังไง?
ไม่ต้องลุก ข้าไหว
สบายมากเรื่องฆ่าเจ้าอสูรกาย ยักษ์ร้าย ไอ้ตัวเมื่อกี้
เจ้านี่ช่างหนังเหนียวซะดีจริงๆ นะ เจ้าเวิร์ด
แถมยังฆ่าตัว ที่ใครไม่อาจฆ่า
- เจ้าไปเอามาจากไหน? - แม่ให้ข้าเอาไว้
ขำอะไร?
ก็เจ้าไง เจ้าเวิร์ด
- เจ้านี่คืออะไร? - เนี้ยเหรอ หินพลอยอัมบัน
ของขลังที่สุดของแม่มด เสริมพลังให้กล้าแกร่ง
เสริมมนต์ จำแลงให้เหมือนจริง
แม่ข้ามีได้ยังไง?
มาเธอร์มัลคิน เคยครอบครองหินพลอยนี้
อยู่ในมือนาง มันมีอำนาจมหาศาล
จนกระทั่งมันถูกขโมยไป โดยแม่มดอีกตน
นี่ล่ะที่ทำให้ข้าสามารถ ล้มนางได้ จับนางขัง
จะบอกว่าแม่ข้าเป็นแม่มดงั้นเหรอ?
นี่สินะคือเจ้า
บุตรของแม่มด ผู้ต้องมาเป็นศิษย์ของหมอผี
ตลกดีนะ
เพราะงี้เจ้าถึงเห็นนิมิต
ไปเถอะ
เรามีภาระกิจที่ต้องทำ
เกิดอะไรกับอุรัค?
ถูกเผาทั้งเป็น
โทษที ที่เจ้าต้องไปทนดู
ไอ้หมอผีมันใจโหด
เจ้าเองก็จะโดน ถ้าพลาดท่าให้มัน
หรือว่าพลาดท่า ให้ศิษย์ของมัน
ทอมเป็นคนดี
- น่าเสียดายที่ต้องมาตาย - ข้าจะไม่ให้เขาตาย
ก็เก็บไว้ได้
ทอมรักเจ้า
แม่เจ้ามองเห็นในจิตเขา
ต่อให้หินพลอยอัมบัน ก็จะไม่อาจอำพราง
พลอยที่แม่เจ้าเจอ สวมห้อยคล้องอยู่ที่คอของทอม
ไปเอาของ ของข้าคืนมา
แรกกับชีวิตคนที่เจ้ารัก
ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าท่านพูดจริง?
ไปเอาคืนมา!
ให้มนุษย์ได้เห็นการลงทัณฑ์ ต่อเมืองที่ทำการล่าเผาแม่มด
ทวงหนี้แค้นให้พี่น้องเรา
ให้โลกชิมลิ้มรส ตัวการแห่งการล้างบาง
แม่ นั่นอะไร?
นรกมาเยือนแล้ว
- ข้าต้องกลับไปช่วย - ไม่นะ
พาลูกหนีไป
แม่!
มีแม่มดปกป้องเมือง
นางนี่เอง
ทรยศแถมกบถ
ชิ่งหนีเหล่าพี่น้อง ปล่อยให้ทุกคนถูกรุมยำ
ทำไปเพื่ออะไร?
ไงคนก็เปลี่ยน เมื่อรู้ถึงตัวจริงของเจ้า
มันไม่อยู่ซะแล้ว สิ่งเดียวที่จะคุ้มกะลาหัวเจ้าได้
สิ่งที่เจ้าให้ลูกไป จะนำความตายไปสู่เขา
เจ้าเป็นทาสรับใช้อำนาจมืดมัลคิน ไม่ใช่ราขินี
- รับยาแก้ปวดหน่อยมั้ย? - ไม่
เพิ่มความเป็นมนุษย์ได้
ของอย่างอื่นหายหมดเลย แต่เหล้ากลับอยู่ซะงั้น
คงเพราะฟ้ายังปราณี
คำเตือนสำหรับเจ้า ห้ามดื่มเกินวันละอึก
- ทำไมล่ะ? - เพราะมันเปลืองน่ะสิ
หนังเจ้าเหี่ยว แต่เหนียวนะไอ้เกลอ
อะไร มีอะไร?
มีอะไรไม่ชอบมาพากล
รอนี่นะ ขอข้าไปดูก่อน
- ไปกัน - ไม่ได้หรอก เดี๋ยวอาจารย์ก็มาแล้ว
ข้าเปลี่ยนใจแล้ว
เราหนีไปด้วยกัน
เจ้ารักข้ามั้ย?
รักสิ
เจ้าเวิร์ด ไปเก็บฟืน เดี๋ยวมีประชุมเพลิง
ทอม ขอล่ะ
บอกให้ไปเก็บฟืน
ถอยไปอาจารย์
- อย่าบีบให้ข้าทำ - นางเป็นสาย
- แต่ไม่ได้เป็นศัตรู - เรามีภาระกิจ เจ้าเวิร์ด
นี่ล่ะบททดสอบ ที่สำคัญที่สุด
- เดี๋ยวนี้เลย - อย่าทำเขา
หนีไป
ไอ้ซื่อบี้อเอ๊ย! หินพลอย
นางฉกไปแล้ว
ยังกล้าออกรับแทนอีกมั้ย?
อลิซ
ศิษย์คนนี้ตายไม่ได้
เจ้าเวิร์ด
จับไม้เท้าไว้
ไม่
เสียดายเกรกอรี่ มีคำสั่งให้จับเจ้าไปเป็นๆ
แม่
ข้าไม่เข้าใจ
- แม่อยู่นี่ได้ไง? - แม่ไม่ได้อยู่ ทอม
แม่ได้จากโลกนี้ไปแล้ว
หลังพยายามสู้กับมัลคิน
แล้วไม่สำเร็จ
แต่ลูกจะทำสำเร็จ
ลูกเป็นบุตรคนที่ 7 ทอม
และก็ยังเป็นบุตร แห่งแม่มดอีกด้วย
โลกนี้ไม่เคยมีมนุษย์เช่นลูก
มนุษย์คนเดียว ที่ใช้พลอยอัมบันได้
ยับยั้งศักราชทมิฬ ของนางให้ได้ ก่อนที่มันจะเปิดฉาก
ละความเศร้าจากใจ
ใส่ความกล้าไปแทน
ลูกพร้อมแล้วล่ะ
ไป
ไปตามหาพลอย
หาให้เจอ
หนังเหนียวจริงนะ เจ้าน่ะ
ได้ตัวอาจารย์มาแล้ว ศิษย์ของเขาล่ะ?
- ตาย ล่วงผากระแทกหิน - อะไรนะ?
แม่ให้พวกเขาตามลูกไป
แม่ไม่ทำอย่างนั้นแน่
ที่ทำก็เพื่อลูก
มององค์ราชินี แล้วทำใจซะ
เกรกอรี่
คืนนี้...
ยุคของมนุษย์ จะสิ้นสุดลง
มาร่วมกับเรา
เจ้ากับข้า จะร่วมกันครองปฐพี
ร่วมเป็นหนึ่ง ชั่วนิรันดร์กาล
ไม่
มองมาที่ข้า
จงมองที่ข้า
ด้านมืดครอบงำเจ้าแล้ว
มาร่วมกัน
จากศัตรูคู่อาฆาต
บัดนี้ให้เกียรติ ยินดีต้อนรับ
สงครามยุติแล้ว
เรารวมกัน เป็นฝ่ายเดียว
อลิซ
ทรยศ
อย่าฆ่านาง ขอร้อง
ท่านแม่!
พลอยข้าอยู่ที่ไหน?
หล่นหายไปแล้ว
ข้าทำเพื่อปกป้องเจ้า
ใช้ร่างมังกรสู้กับข้า ไม่ใช้ร่างคน!
รู้จักศักดิ์ศรีบ้างมั้ย?
เจ้าแหละที่ไม่รู้จัก ทั้งมังกร
และศักดิ์ศรีที่แท้จริง
ใช้ร่างมังกรน่ะดีแล้ว
- ฝ่าบาท - เจ้าช่างทำได้
ลูกคือทุกอย่างของข้า
หลงนึกว่า การทรยศหักหลัง จะมีแต่ในสันดานมนุษย์เท่านั้น
แม่!
ขอเดี่ยว...
งานนี้ ขอฉายเดี่ยว
ข้ามันโง่เอง
เจ้าหลอกข้า
เพื่อจองจำข้า ในหลุมนรก
ลวงให้ตายใจ ว่ารักข้า
รักสิ ข้าเคยรัก
แล้วรัก ยังคงอยู่มั้ย?
หมดแล้ว
เช่นเดียวกับ ความเกลียดชัง
ข้าจะตามหลอนเจ้า
ในสมัยก่อน
จะมีพิธีฉลอง
ธงพริ้ว มโหรีบรรเลง
เลยเคอะเขินหน่อย ที่มีแค่เรา 2 คน
เจ้าเจ็บมั้ย?
ไม่
เจ้าเลือกจะเป็นหมอผี
มันเลือกข้า
งั้นประกายสีฟ้า
ก็คงเป็นเพียงแค่ฝุ่น
ทำตามใจสั่ง
ข้าเข้าใจเจ้าดี
ได้ฤกษ์แล้วสิ อาจารย์เวิร์ด
ลาก่อนทัสค์
ขออภัย
สงสัยศัพท์ไม่เคลียร์ ม้านี่ของข้า
ที่นี่เป็นบ้านของเจ้าแล้ว
มั่นใจว่าเจ้าดูแลได้
แล้วก็ทัสค์
ใช่ ไอ้เกลอ
- นี่ท่านจะไปไหน? - ถามไม่ถูก
ถามไม่ดี คำตอบก็ดับ
ทัสค์ ขอแรงหน่อยสิ
จำทั้งหมดที่สอนได้มั้ย?
ลืมไปซะ
กฎทั้งหลาย ทอม
อย่าใช้มันเป็นสิ่งผูกมัด
ใช้มันในแบบของเจ้า ชีวิตของเจ้า
ลิขิตของเจ้า
Thai Subtitle From Thai Theater
Moeified By Tommypp